เผลอไป....เพราะใจอ่อนแอ

posted on 16 Jun 2008 00:52 by snoopy77k

 

 

 

ในฐานะของคนธรรมดาคนหนึ่ง

เราจึงไม่อาจยึดมั่นในสิ่งที่เชื่อได้ตลอดเวลา

ทำให้มีบ้าง...

ที่เราต่างหวั่นไหวไปกับสิ่งแวดล้อม

แต่ไม่ใช่เพราะว่ามีใครที่ดีกว่า

เพียงแต่นาทีนั้น "เราแค่อ่อนแอ"

แค่อ่อนแอเท่านั้น แต่ไม่ได้หมดรักกัน

.................................

 

เวลาที่คนรักทำผิด

ไม่ว่าจะเป็นการนอกกายหรือนอกใจ

"ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงทนไม่ได้

หากคนรักหักหลัง แค่คิดก็ผิดเกินให้อภัย"

เป็นเพราะตอนนั้นฉันลืมไป...

คิดว่าคนรักคือผู้วิเศษ ที่ไม่มีสิทธิ์ทำผิด

ทั้งๆ ที่เขาก็แค่คนคนหนึ่ง

ที่มีทั้งหนักแน่น มีหวั่นไหว

และในวันที่หัวใจอ่อนแอใครก็ทำผิดได้ทั้งนั้น

ไม้เว้นแม้กระทั่งตัวเราเอง

 

วันนี้ฉันเข้าใจแล้ว...

ว่าอาการเผลอใจไปพักพิงคนอื่นที่เข้ามา

ในเวลาที่เราต้องการที่พึ่ง มันคือธรรมชาติของมนุษย์

ในวันที่ฉันเผลอคิดไปว่า

อาจมีใครบางคนดีกว่าเธอ

 

และฉันมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้แก่ตัวเอง

เมื่อเขาคนนั้นยื่นรักมาให้

และทำทุกอย่างเพื่อเอาชนะใจ

ฉันเกือบขอหัวใจคืนจากเธอ

แต่คงเป็นเพราะฉันยังโชคดีอยู่บ้าง

ที่รู้ทันหัวใจตัวเอง

แ ล ะ ที่ สำ คั ญ....

"การเผลอครั้งนั้น

ได้ให้บทเรียนที่ยิ่งใหญ่

ว่าครั้งหนึ่งฉันเกือบทำผิด

กับชีวิตตัวเอง" 

 

 

 

edit @ 16 Jun 2008 00:59:56 by นู๋น้ำ

ลมหายใจ...เดียวกัน

posted on 16 Jun 2008 00:24 by snoopy77k

 

 

 

ไม่ใช่เพียงแต่หัวใจเท่านั้น

ที่เกี่ยวพันกันและกันอย่างลึกซึ้ง

แต่สิ่งที่จะหล่อหลอม

ให้คนสองคนเป็นหนึ่งเดียวกัน

นั่นก็คือ...

การแบ่งปันอากาศให้กันและกันได้หายใจ

...........................................

ในยามที่เห็นคนที่เรารักเป็นทุกข์

ไม่มีใครนิ่งเฉยอยู่ได้

เพราะความหมายของคำว่ารัก

คือการร่วมทุกข์ร่วมสุข

ในเวลาที่มีใครมาขอความรักจากเรา

และบอกว่ารักเราเหลือเกิน

เพราะความรักเป็นสิ่งมีค่า

เราจึงไม่อาจให้ใครได้ ถ้าไม่แน่ใจว่าใครรักเราจริง

"คนที่ไม่รักกัน จะหันหลังให้กันได้ทันที

เมื่อชีวิตเจอความทุกข์

เพราะไม่มีใครอยากแบ่งอากาศหายใจ

ให้กับคนที่ไม่มีความหมายกับตัวเอง"

ฉันเคยสงสัยอยู่บ่อยๆ ว่าใครกันแน่ที่รักเราจริง

เมื่อชีวิตเดินผ่านคนหลายคน

และพวกเขาเหล่านั้นก็หันมาบอกว่ารักฉันจริงๆ

แต่แล้วกลับไม่มีใครอยากหายใจร่วมกับฉัน

...ในวันที่ชีวิตพ่ายแพ้...

"วันหนึ่งฉันเดินตกหลุมอากาศ

และนั่งร้องไห้อย่างเดียวดาย

มีคนมากมาย เดินผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

และหนึ่งในนั้นก็มีใครบางคน

ที่เคยบอกว่ารักฉันรวมอยู่ด้วย"

 

ในขณะที่กำลังนั่งร้องไห้

ก็มีมือของคนบางคนยื่นลงมาที่ก้นหลุม

และมือเดียวกันนี้เอง ที่คอยซับน้ำตา

...ในเวลาที่ชีวิตแพ้...

หลังจากวันนั้น...

ไม่ว่าจะมีใครสักกี่คนเดินมาบอกรัก

ฉันก็ไม่เคยถามตัวเองอีกต่อว่า

ใครคือคนที่รักฉันจริง

....................